Pasaż Niepolda, ul. św. Antoniego 15

NiepoldWilhelm Niepold, prowadzący hurtowy handel materiałami kolonialnymi nabył w 1903 r. posesję na ul. św. Antoniego 15, po tym jak działający tutaj w latach około 1840-1899 szpital żydowski przeniósł się do nowej siedziby na dzisiejszą ul. Sudecką. Był on już właścicielem działki przy ul. Ruskiej 51 i chciał przeznaczyć całą obszerną parcelę na cele handlowo-usługowe – „Wohn- und Geschäfthaus”. Rok później wzniesiono budynek „Geschäftshaus Niepoldshof in Breslau”, który stał się największym we Wrocławiu pasażem. Autorem projektu zabudowy była spółka „Schlesinger & Benedickt”. Kompleks składał się z dwóch budynków frontowych od strony dzisiejszej ulicy Ruskiej i św. Antoniego, pomiędzy którymi parcele zabudowano szeregiem ściśle przylegających do siebie oficyn otaczających dwa otwarte dziedzińce. Dekoracja elewacji budynków stanowiła zlepek różnych stylów historycznych. W pomieszczeniach mieściły się siedziby kilkudziesięciu firm zajmujących się sprzedażą galanterii, bielizny, płótna; znajdowała się tam wytwórnia odzieży, a także żydowska restauracja, od 1914 r. siedzibę miała nawet Bożnica Lwowska. Od strony ul. św. Antoniego mieściły się mniejsze pomieszczenia zapewne przeznaczone na biura, usługi handlowe, natomiast w skrzydłach od strony dziedzińca obszerne przestrzenie przeznaczono przypuszczalnie na hale produkcyjne.
Powstanie tego gmachu przyczyniło się do wybudowania kolejnego pasażu – Pokoyhof. Przetrwał do dzisiejszych czasów, pełniąc obecnie funkcję usługowo-biurową.